Απόψεις

Χρονογράφημα

Όταν η Καρμέλα δεν πήγε στον αποκριάτικο χορό ...

 Η νεαρή Καρμέλα εισέβαλε στη ζωή του. Μια νύχτα ντύθηκε μ' εκείνη την πανέμορφη μαυροκόκκινη φούστα και χόρεψε ξέφρενα πλάι στη φωτιά, που άναψαν στην παραλία. Η περιγραφή καταλυτική για την φαντασία μίας έφηβης και η εικόνα έμεινε βαθιά χαραγμένη στο μυαλό μου.


Απόκριες του 1980. Οι μαμάδες της γειτονιάς αγχωμένες επιστρατεύουν πλουμιστά υφάσματα για να μας ράψουν τις αποκριάτικες στολές. Η δική μου χαμογελάει με την εμμονή μου να ντυθώ .... Σπανιόλα. Κάθομαι υπομονετικά και σχεδιάζω τη στολή στο χαρτί. Μοντέλο μου η ηρωίδα του Άρλεκιν, που παραμένει ενοχικά κρυμμένη ανάμεσα στα σχολικά βιβλία. Η φούστα αποτελείται από τέσσερα διαφορετικά βολάν, καθένα ραμμένο πάνω στο προηγούμενο. Εναλλάξ. Κόκκινο και μαύρο. Στις πρόβες παίρνω πόζες στον ολόσωμο καθρέφτη της ντουλάπας, καρφώνοντας ένα κατακόκκινο τριαντάφυλλο στο αυτί μου. Μία νέα Καρμέλα που λαχταράει να χορέψει ξέφρενα με τη σειρά της στην .. αποκριάτικη γιορτή της Τρίτης Γυμνασίου.

Πρόβα Τζενεράλε μεσοβδόμαδα. Η φούστα έτοιμη κι εγώ να στριφογυρίζω για να ακούω το θρόϊσμά της. Καμαρώνω τα τακούνια μου και παριστάνω την Τζίντζερ Ρότζερς. Βάζω κι ένα κατακόκκινο κραγιόν για να απολαύσω το πρόσωπό μου "βαμμένο" για πρώτη φορά. Κρυφοκοιτάζω την φωτογραφία της Καρμέλα, για να σιγουρευτώ πως της μοιάζω. Ικανοποίηση!! Είμαι Καρμέλα .. στη θέση της Καρμέλα. Μόνο που η τύχη μου έχει πάρει ... ρεπό.

Ξημερώνοντας η μεγάλη μέρα της γιορτής, ξυπνώ γεμάτη σπυράκια. Λες και το κατακόκκινο κραγιόν είχε επισκεφθεί όλο το πρόσωπο και το σώμα μου μαζί. Ανεμοβλογιά. Οι υποδείξεις .. αυστηρές. Ούτε συζήτηση για γιορτές και μεταμφιέσεις. Και εγώ αναγκαστικά ... συνεμορφώθην. Κοίταζα κλαίγοντας για ώρες την κοκκινόμαυρη στολή, που έμεινε κρεμασμένη στη ντουλάπα και βίωνα τη μικρή μου συντέλεια.

Πέρασαν πολλές απόκριες έκτοτε. Δοκίμασα ένα σωρό μεταμφιέσεις αλλά Σπανιόλα δεν ντύθηκα ποτέ. Θυμόμουν νοσταλγικά την κοκκινόμαυρη φούστα κι έλεγα πως δεν φτάνει να θες εσύ. Πρέπει να συνηγορήσει κι η τύχη.

"Από παιδί βιαζόμουνα, μα τώρα πάω καλιά μου"... που θα 'λεγε σοφά κι ο ποιητής των θαλασσών.

Μ.Κ.


Το παρόν άρθρο δημοσιεύεται στο ekriti και υπόκειται στους νόμους περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του καθ’ οιονδήποτε τρόπο χωρίς την απαραίτητη παραπομπή (link) στην ιστοσελίδα που το δημοσίευσε.

ESPA BANNER