Χατζηβασιλείου:«Έχω μάθει να ζω χωρίς αυτόν, χωρίς να έχω συνειδητοποιήσει ότι τον έχω χάσει»
Η Βίκυ Χατζηβασιλείου μιλά στο περιοδικό People για την απώλεια του πατέρα της και πως μπορεί να εκείνος έχει "φύγει" δεν μπορεί ακόμα να το συνειδητοποιήσει ακόμα.
Διαβάστε απόσπασμα από τη συνέντευξή της:
Υπάρχει κάτι που έχει γίνει τελευταία και να σε συναρπάζει; Μια νέα ασχολία;
Με συναρπάζει οτιδήποτε έχω επιλέξει να κάνω στη ζωή μου. Αν δεν συνέβαινε αυτό, απλά δεν θα το έκανα.
Κάποια νέα εμπειρία;
Αυτό που κάνω τελευταία και με συναρπάζει είναι τα σεμινάρια ενεργειακής ενδοσκόπησης και πνευματικότητας, που τα έχω αρχίσει από τον περασμένο Οκτώβρη και πραγματικά νιώθω πως ανακάλυψα κάτι καινούργιο. Με φέρνει πολύ κοντά στην αλήθεια, στην ουσία, στην ενέργεια… Όχι πως δεν ήμουν πάντα πολύ κοντά στην αλήθεια και την ουσία, αλλά τώρα μου εξηγείται και το γιατί. Έχω μάθει πολλά πράγματα σε σχέση με το τι μπορεί να κάνει ο άνθρωπος και πόση δύναμη έχει το υποσυνείδητό του.
Είναι κάποια ανατολικού τύπου φιλοσοφία;
Όχι. Στο σεμινάριο γίνεται συνεχώς επίκληση των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων, του Χριστού, των Ευαγγελίων, των χριστιανικών κειμένων. Κάποιες φορές γίνεται και επίκληση κάποιων ανατολικών θρησκειών. Ουσιαστικά, όλα στο ίδιο πράγμα συγκλίνουν: Σε μια ανώτερη δύναμη που την έχει ο καθένας μέσα του, γιατί όλοι έχουμε το θεϊκό στην θύρα και μένει να το ανακαλύψουμε. Σε όποια θρησκεία και αν πιστεύει κανείς, όποιον Θεό και αν λατρεύει.
Αυτή η αναζήτηση προέκυψε τώρα;
Γενικότερα είχα αυτές τις ανησυχίες μέσα μου. Όταν έχασα τον πατέρα μου και άρχισα να διαβάζω περισσότερο προσπαθώντας να καταλάβω που πηγαίνουν οι ψυχές, τι γίνεται μετά, βιβλίο με το βιβλίο, κουβέντα με την κουβέντα, έφτασα σε αυτά τα σεμινάρια. Και πραγματικά ανακαλύπτεις το δικό σου εσωτερικό κόσμο, που είναι και ένας παγκόσμιος κόσμος, η συνένωσή μας με όλους τους ανθρώπους, αφού όλοι συντονιζόμαστε. Και μπορούμε με την ενέργειά μας να αλλάξουμε πολλά πράγματα προς το καλύτερο.
Έχει αλλάξει και η φιλοσοφία ζωής;
Όχι. Αυτή τη φιλοσοφία ζωής είχα πάντα, απλά τώρα την ερμηνεύω, την εξηγώ και την εξελίσσω.
Έχει περάσει ένα μεγάλο χρονικό διάστημα από την απώλεια του πατέρα σου. Πιστεύεις πως έχεις καταφέρει να διαχειριστείς αυτήν την απώλεια;
Δεν είναι μεγάλο το χρονικό διάστημα, είναι 2,5 χρόνια. Και είναι όπως το λες: Την απώλεια του πατέρα μου την έχω διαχειριστεί, δεν την έχω συνειδητοποιήσει. Δηλαδή, έχω μάθει να ζω χωρίς αυτόν, χωρίς να έχω συνειδητοποιήσει ότι τον έχω χάσει.